walkonwater.punt.nl
Laatste artikelen
Afgelopen donderdag werd op Grietinus 70 jaar. Omdat hij deze mijlpaal niet zonder meer voorbij wilde laten gaan, besloot hij een Groot Feest te geven. Omdat wij toch ook nog wel wat langer in het Noorden wilden verblijven, togen wij donderdagavond al naar Verweggistan.Grietinus wist nergens van, dus dat was een grote verrassing voor hem.
Vrijdag stonden Sigrid en ik vroeg op, omdat we reeen wilde spotten. Samen met Opa gingen we op de fiets door bos en veld, maar helaas: geen ree te zien. Gelukkig was het niet echt koud en vond ik het heerlijk om door zo'n prachtig herfstlandschap te fietsen.
's Middags zijn we naar Opoe gegaan en naar Jans en Geesje. Opoe heeft een keer of 20 gezegd hoe mooi ze het vond dat we langs kwamen en Jans en Geesje hebben alleen maar staan grijnzen. Sigrid was in haar nopjes met de honden Brenda en Lady ('Zit, Brenda, Zit!') en toen ze ook nog mee mocht helpen de pony's te voeren, kon haar dag helemaal niet meer stuk.
Zaterdag was het eigenlijke feestje, in een Van der Valk in Emmen. daar was een zwembad bij en hebben Sigrid en Arnold lekker gezwommen. Wessel had geen zin om te zwemmen en ook het feestje vond hij in eerste instantie maar niets: al die grote mensen die maar aan 'm zaten te plukken. Hij dook hoe langer hoe verder onder tafel en heeft daar uiteindelijk minstens een uur liggen pitten!
Het buffet 's avonds was heerlijk: allemaal lekkere hapjes, heerlijke visgerechten, frietjes voor de kinderen en een fantastisch toetjesbuffet. Sigrid en Leijn hebben een servet voorgebonden en gingen 'helpen' in de bediening. Sigrid was wel beleefd, maar een beetje streng:'ik wil wel garnalen voor u halen, maar dan moet u eerst uw vlees opeten!'. Druif!
de kinders waren dusdanig gevloerd dat ze zondag keurig hebben uitgeslapen, waardoor de wintertijd geen groot probleem werd. We hebben nog heerlijk in het bos gewandeld en om 6 uur gingen we weer terug. het was een fantastich weekend!
Jason en Sigrid aan het dammen
de Druif onder tafel
Arnold en Sigrid in het zwembad
even meespieken met de Nintendo
Sgrid en Leijn (?) in de bediening
 
Wessel aan het dweilen
Lees meer...   (1 reactie)
Sinds januari 2010 zit Sigrid op zwemles. Eerst gingen de vorderingen vrij snel, daarna bleef ze een beetje hangen. Ineens viel het kwartje en mocht ze, voor ons gevoel ineens, afzwemmen. Alleen waas dat in een weekend waarin we niet konden, omdat we net een weekendje weggingen en dat moeilijk te verzetten was. Maar niet getreurd, dachten we: dan zwemt ze de volgende keer af. We waren daarom heel erg verbaasd dat ze die keer erop niet mocht afzwemmen. De juf in kwestie was niet op de hoogte dat ze al af had mogen zwemmen en vond haar borstcrawl niet goed. Maar die was nu wel goed, vertelde ze, toen ik haar erop aansprak tijdens de kijkles. Die juf was tijdens de volgende beoordelingsles niet aanwezig en weer mocht Sigrid niet afzwemmen! Arnold heeft zich toen kwaad gemaakt en er volgde nog een beoordelingsles, maar helaas: het feestje ging niet door. Juf nummer 1 heeft toen wel geregeld dat Sigrid alvast mee mocht oefenen voor B, zodat ze zich niet zou vervelen. Slechts 6 lessen heeft ze meegeoefend en toen mocht ze al voor haar B! Toen ik tegen de meester zei dat ze haar À nog niet eens had, zei hij dat ze die in 1 keer zou krijgen. Vorige week was het proefzwemmen, waar Sigrid doodzenuwachtig voor was. Maar ze sloeg zich er kranig doorheen en deze week was de grande finale. Waardoor ze als enige een A- en een B-diploma ontving. Supergoed!
trots
Lees meer...
Al een paar dagen had ik last van een geirriteerde nek, vooral 's morgens. Omdat ik 's nachts nogal zweet, dacht ik eerst dat het daardoor kwam. Op de BSO van Sigrid waren luizen geconstateerd, maar het duurde een paar dagen voor ik een verband legde. Woensdagavond ging ik mijn haar maar eens kammen met een luizenkam (die ik, voor het geval dat, al eens had aangeschaft) boven een vel wit papier en ja hoor: er wandelde wat weg vanaf het papier: LUIZEN! Hiervoor wist ik niet hoe luizen er uit zagen, maar nu dus wel. Ik heb direct al een aantal knuffels van Sigrid en Wessel gepakt en in een afgesloten zak in de vriezer gelegd.
De volgende morgen ging ik Sigrid en Wessel kammen met de luizenkam en ook bij hen zag ik de luizen. Nadat ik al het beddengoed in de wasmachine had gestopt, met de rest van de knuffels, zijn we daarna bij de apotheek spul gaan halen en 's middags heb ik de kinderen in bad gestopt en hun haren behandeld en gekamd met een netenkam. Omdat ik 'luizenmaagd' was (dit is de eerste keer) heb ik op internet goed gezocht naar informatie
Volgens de laatste richtlijnen wordt de voorkeur gegeven aan 14 dagen lang dagelijks kammen met een netenkam, boven de chemische middelen, omdat de luizen steeds resistenter worden voor de middelen. Ik heb desondanks toch dimeticon gekocht: dit is een vrij oud middel, wat sinds een aantal jaar bij luizen wordt toegepast; het verstikt de luizen.
Ik kwam echter tot de ontdekking dat het weliswaar niet echt vies ruikt, maar dat het nogal glibberig is en het hele huis nu dus ook  en over een week mogen ze weer.
ik heb mezelf ook gekamd, wat nog niet meeviel.
's avonds na het eten heb ik Arnold ook gecontroleerd en ook hij was besmet. Dus heb ik, nadat de kinderen in bed lagen, Arnolds haar uitgekamd. Opmerkingen over tondeuzes en dat dit nu toch het moment is om zijn haar eens te knippen werden niet gewaardeerd.
 
en voorlopig zitten we hier de komende 2 weken nog wel aan vast. Joepie.
Krijgen jullie al jeuk?
 
Lees meer...   (3 reacties)
Een paar anekdotes:
- Sigrid begon ermee, door, als ze iets zag als ze in de auto zat, erbij te roepen 'dat ze dat als eerste had gezien'. Uiteráárd moest Wessel dat razendsnel kopieren, zodat er regelmatig vanaf de achterbank klonk:'koeien!'eerst gesien!', of 'Paarden! eerst gesien!'. Uit meligheid deden we vaak mee:'Bos!'eerst gesien!'
- er waren 'nogal wat' wespen op de camping. Bij ons eerste supermarktbezoek hebben we direct 2 vliegenmeppers gekocht, waarmee we standaard in de aanslag buiten zaten. En hoeveel we er ook vermorzelden (gemiddeld zo'n 5 tot 10 per dag): ze bleven komen..
- Ik heb een mallotige hobby: ik vind het geweldig leuk om van fruit uit de 'vrije' natuur jam te maken. En het stikte werkelijk van de bramen in de buurt van de camping, dus ik heb heel wat potten en potjes gevuld. Alleen stierf het ook daar van de wespen, dus het is echt een wonder dat ik niet gestoken ben.Ook kwamen we op een wandeling een keer een volbeladen pruimenboom tegen, die van niemand leek, zodat er ook een pot pruimenjam is gemaakt. Toen ik weer thuiskwam, heb ik me gestort op de vlierbessen op het pad, maar dat is wel een enórme K-klus.
 
en nog een paar foto's:
 
View tijdens een avondwandeling
 
 
Kerkje van Huanne                'wil niet lopen!'
 
Onze kleine klimgeit hing hier aan het klimrek en 'klom' van sport tot sport. Is mij nooit gelukt!
Dino-'spoorlijntje' in de Dino-Zoo
 
Sigrid mocht haar eigen     Regenboog
'rotstekening' maken
De andere 'poot'.
Mega-libelle
Onze eigen 'Cowboy' op een pony
Met de 'bij' van het animatieteam
Hele enge spin
de boefjes Sigrid en Finn
Lees meer...
Tijdens de vakantie had Sigrid ineens bedacht dat er een kampvuur gemakt moest worden. Een deel van de middag besteedde ze aan het zoeken naar stenen en takjes, waarbij ik haar geholpen heb. Toen we na het eten daadwerkelijk de boel in de brand staken, bleek het toch wel érg spannend.
 
Lees meer...
We waren er wel aan toe: vakantie. Het 'Noorden' kreeg dit jaar als laatste vakantie, dus pas op 25 juli was de eerste echte officiele vakantiedag. we hebben nog een weekje met z'n allen thuis wat aangeklooid, maar op zaterdag 30 juli reisden we af naar het zuiden. Zaterdag gingen we nog niet zo ver, naar Wavre, waar we in het huis van Jason en Mireille hebben overnacht, waar opa en oma ook logeerden. de volgende dag reden we zo'n 500 km zuidelijker naar Huanne in het departement Franche-Comté en de regio Doubs (of was het andersom?)
Het was voor ons wel éven schrikken toen we aankwamen op de camping: 99% Nederlanders en privacy was niet echt aan de orde: we keken zó op 6,7 andere caravans. om 8 uur schalde de mini-disco over de camping. Joepie.
Maar na een dag of 2 waren we er aan gewend en de kinderen hadden het erg naar hun zin: er was een mooi zwembad, er was een visvijver waar je kon kanovaren, Sigrid danste elke avond vrolijk bij de mini-disco, je kon ponyrijden: kortom: Prima. En als je van de camping afging, kon je prachtig wandelen en kwam je geen hond meer tegen. Vond ik dan wel weer fijn.
we hebben een aantal uitstapjes gemaakt: naar de supermarkt (uitje voor ons :-)), naar Besançon (mooie citadel en dierentuin), naar de Dino-Zoo en naar een kasteel. En we hebben dammen gebouwd in een rivertje, ook erg leuk.
Vandaag heb ik de wassen min of meer weggewerkt en morgen heb ik nog één dagje vrij om nog even 'af te kicken'. Want je raakt toch snel gewend aan zo'n relaxed leven
 
 
Lees meer...
Van diverse kanten krijg ik klachten/opmerkingen (*doorhalen wat niet van toepassing is) dat ik zo weinig meer op mijn weblog zet. En dat klopt inderdaad.
Andere zogenaamde 'sociale media' eisen mijn aandacht op en de recent geintroduceerde Ipad neemt ook tijd in beslag; je zal het er maar druk mee hebben. Maar om iedereen die op afstand met ons meeleeft, toch nog weer van enig lees- en kijkvoer te voorzien, hierbij een fotologje.
 
Lees meer...
Zes is ze geworden. zes alweer. Onze grote meid, met d'r blonde haren, blauwe ogen en grote babbels. ze rent, vliegt, draaft én kletst de hele dag. En ze was jarig, zondag.
Zaterdag hebben we haar partijtje gevierd. Voor het eerst in 2 jaar was ze niet in de vakantie jarig, dus kon ze gewoon kindjes vragen zonder het risico te lopen dat ze op vakantie waren. Ondanks dat konden toch 2 kindjes niet, maar het was ook met 4 kindjes heel gezellig. de eerste gast stortte helaas wel tussen wal en schip (we hebben een grote kier tussen de vlonder en de ark), maar het leed was na de eerste schrik snel geleden.
Na de taart en het uitpakken van de cadeautjes gingen we spelletjes doen: koekhappen, stoelendans, spijkerpoepen enzovooorts. degene die voor alle spelletjes de meeste punten kreeg, was de winnaar.
Volgens mij hebben de kinderen zich prima vermaakt en waren ze na 2,5 uur best moe, want toen de ouders de kinderen kwamen ophalen, zaten ze rustig te luisteren naar hoe ik aan het voorlezen was.
Zondag was de échte dag. Sigrid kon van spanning niet meer slapen en stond al om 6 uur naast ons bed. Maar ze moest toch echt even wachten, want dat tijdstip trokken we even niet.
Maar haar geduld werd beloond, want uit het pakje kwam een heuse Nintendo DS! Aangezien ze dat al twee jaar lang wilde, was ze meer dan dolgelukkig. 's middags kwamen opa en oma met mooie cadeaus, en Jason en Mireille, Mirjam en Richard (met wel 6 cadeaus!) en nog een vriendinnetje met haar broertje en ouders. Maar het cadeau van opa, tante Helene en Pim&Manon overtrof bijna het genot van de Nintendo: een echt Mega-Mindy pak. Uiteraard moest dat meteen aan en ze heeft het niet meer uitgedaan.
's avonds hebben we met z'n allen geBBQ'd, wat ook erg geslaagd was.
Toen alle gasten vertrokken waren, de doodmoeie kinderen op bed gemikt en de ergste rommel opgeruimd was, konden Arnold en ik ook nog 24 muffins bakken én versieren. want er moest natuurlijk ook nog getrakteerd worden in de klas.
Vandaag heeft ze nog getrakteerd op de BSO en nu is de verjaardag-marathon wel afgerond, geloof ik. En ik hoop dat dit feest haar nog lang bijblijft!
 
Lees meer...   (3 reacties)
Deze week kreeg Sigrid op school een blaadje over een open dag bij korfbal. Zij wilde er wel heen, dus togen wij vanmorgen met z'n 2-en om half 11 richting korfbalveld.
Al snel had ze een bal te pakken en mocht ze op een korf mikken. Later gingen ze met z'n allen met 2 trainers allerlei spelletjes doen en heb ik haar de volgende 1,5 uur alleen nog maar zien rennen.
Of ze volgens jaar op kortbal gaat, weet ik nog niet, maar nu vond ze het in ieder geval erg leuk
 
Lees meer...   (2 reacties)
Vandaag ging ik naar Henk. Meestal ga ik met mijn vader, maar omdat die in het ziekenhuis ligt, ging ik vandaag alleen. Meestal gaan we een stukje lopen, maar toen ik vandaag aankwam, bleek dat hij aan het zwemmen was. de verpleegkundige stelde voor dat ik even ging kijken.
In het bloedhete zwembad lag Henk, samen met een paar andere bewoners (en verpleegkundigen?) lekker te dobberen. Af en toe trok iemand hem door het water heen en ook dat kon hij waarderen, zeker als hij door de waterstroom van de glijbaan werd getrokken. Je kon duidelijk zien dat hij erg ontspannen was.
Lees meer...   (1 reactie)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl